uitzonderen
Betekenis uitzonderen
Iets of iemand apart houden van anderen, vaak omdat het anders of speciaal is.
Woordsoort
werkwoord
Voorbeeldzin met uitzonderen
De docent besloot enkele studenten te uitzonderen van het examen op basis van hun bijzondere prestaties.
Uitspraak (fonetisch)
ˌœy̯tˈzɔndərə(n) (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: uit-zon-de-ren
Synoniemen
- uitsluiten
- afzonderen
- apart houden
Woorden die beginnen of eindigen met "uitzonderen"
- uitzondering
- uitzonderlijk
- gezonderen
Etymologie
Afgeleid van het Middelnederlandse 'uutsonderen', samengesteld uit 'uut' (uit) en 'sonder' (zonder).
Veelgestelde vragen
- Wat is het tegenovergestelde van 'uitzonderen'?
Het tegenovergestelde van 'uitzonderen' is 'inclusief maken' of 'opnemen'. - Kan 'uitzonderen' zowel negatief als positief bedoeld zijn?
Ja, 'uitzonderen' kan zowel negatief als positief worden gebruikt, afhankelijk van de context waarin het woord wordt gebruikt. - Is 'uitzonderen' een regelmatig werkwoord?
Ja, 'uitzonderen' is een regelmatig werkwoord. - Wat is de verleden tijd van 'uitzonderen'?
De verleden tijd van 'uitzonderen' is 'uitzonderde'. - Hoe wordt 'uitzonderen' gebruikt in juridische contexten?
In juridische contexten kan 'uitzonderen' betekenen dat bepaalde zaken of personen niet onder een bepaalde wet of regel vallen.