beschuldigen

Betekenis beschuldigen

Iemand verantwoordelijk houden voor een misdaad of fout.

Woordsoort

werkwoord

Voorbeeldzin met beschuldigen

Hij werd onterecht beschuldigd van diefstal door de winkelier.

Uitspraak (fonetisch)

bəˈsxɵl.də.xə(n) (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: be-schul-di-gen

Synoniemen

  • verwijten
  • aanklagen
  • aanwrijven

Woorden die beginnen of eindigen met "beschuldigen"

  • beschuldiging
  • beschuldigde
  • onbeschuldigd

Etymologie

Het woord 'beschuldigen' komt van het Middelnederlandse 'beschuldigen', dat ook al 'iemand de verantwoordelijkheid voor een misdaad of overtreding toeschrijven' betekende.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen beschuldigen en aanklagen?
    Beschuldigen is iemand aanspreken op een fout of misdaad, vaak informeel, terwijl aanklagen meer formeel en juridisch is, vaak met een gerechtelijke procedure.
  • Kun je jezelf beschuldigen?
    Ja, iemand kan zichzelf beschuldigen door verantwoordelijkheid te nemen voor een fout of misdaad die ze hebben begaan.
  • Wat is een foutieve beschuldiging?
    Een foutieve beschuldiging is wanneer iemand ten onrechte wordt beschuldigd van iets wat hij of zij niet heeft gedaan.
  • Hoe kan je omgaan met een valse beschuldiging?
    Een goede aanpak kan zijn om kalm te blijven, bewijzen van je onschuld te verzamelen en indien nodig juridische hulp in te schakelen.
  • Kun je iemand beschuldigen zonder bewijs?
    Ja, iemand kan worden beschuldigd zonder bewijs, maar er is altijd een risico van gevolgen vanwege valse beschuldigingen. Het is belangrijk om voorzichtig te zijn en geen ongegronde beschuldigingen te uiten.