dissociatie

Betekenis dissociatie

Het proces waarbij een verbinding of associatie wordt verbroken of uiteenvalt, vaak gebruikt in een psychologische context om verwijdering van bepaalde geestelijke functies of processen te beschrijven.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met dissociatie

Tijdens de therapie ontdekte ze dat haar dissociatie een mechanisme was om met trauma om te gaan.

Uitspraak (fonetisch)

di-so-si-'a-tsi (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: dis-so-ci-a-tie

Synoniemen

  • ontbinding
  • scheiding
  • fragmentatie

Woorden die beginnen of eindigen met "dissociatie"

  • dissociëren
  • dissociatief
  • associatie

Etymologie

Afgeleid van het Latijnse 'dissociare', wat 'uiteenhalen' of 'scheiden' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is dissociatie in de psychologie?
    In de psychologie verwijst dissociatie naar een verstoring in de normale integratie van bewustzijn, geheugen, identiteit of perceptie.
  • Wat zijn de symptomen van dissociatie?
    Symptomen van dissociatie kunnen onder andere geheugenverlies, een gevoel van vervreemding van zichzelf of de omgeving, en een verstoord gevoel van identiteit omvatten.
  • Hoe wordt dissociatie behandeld?
    Behandeling kan bestaan uit psychotherapie zoals cognitieve gedragstherapie, EMDR, en in sommige gevallen medicatie.
  • Is dissociatie hetzelfde als dissociatieve stoornis?
    Nee, dissociatie is een symptoom, terwijl een dissociatieve stoornis een diagnose is die kan worden gesteld als dissociatieve symptomen langdurig en ernstig zijn.
  • Kan stress dissociatie veroorzaken?
    Ja, extreme stress of trauma kan dissociatie als een tijdelijke overlevingsreactie veroorzaken.