geboefte
Betekenis geboefte
een groep mensen die zich schuldig maakt aan misdadig of onzedelijk gedrag; tuig
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met geboefte
De politie heeft het geboefte dat verantwoordelijk was voor de diefstallen eindelijk gearresteerd.
Uitspraak (fonetisch)
ɣəˈbuftə (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: ge-boef-te
Synoniemen
- tuig
- boeventuig
- schorriemorrie
Woorden die beginnen of eindigen met "geboefte"
- geboeftebestaan
- tuiggeboefte
Etymologie
Het woord 'geboefte' komt van het Middelnederlandse 'gebōefte', dat afgeleid is van het woord 'boef', wat 'schurk' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat is het verschil tussen 'geboefte' en 'boef'?
'Boef' verwijst meestal naar een individu dat zich misdadig gedraagt, terwijl 'geboefte' een groep van dergelijke individuen aanduidt. - Is 'geboefte' een algemeen gebruikelijk woord?
Tegenwoordig wordt 'geboefte' minder vaak gebruikt en klinkt het enigszins ouderwets; het wordt vaak vervangen door woorden zoals 'tuig' of 'bende'. - Kan 'geboefte' gebruikt worden in een formele context?
'Geboefte' wordt over het algemeen in informele contexten gebruikt vanwege de negatieve connotatie. - Heeft 'geboefte' altijd een negatieve betekenis?
Ja, 'geboefte' heeft altijd een negatieve betekenis, omdat het verwijst naar mensen die zich onfatsoenlijk of crimineel gedragen. - Zijn er regionale verschillen in het gebruik van 'geboefte'?
'Geboefte' wordt in Nederland en Vlaanderen gebruikt, maar kan in sommige regio's als verouderd worden beschouwd.