confronteren
Betekenis confronteren
Iemand in direct contact brengen met een moeilijke, onaangename of verrassende waarheid of situatie.
Woordsoort
werkwoord
Voorbeeldzin met confronteren
Hij besloot zijn collega te confronteren met het bewijs van de fraude.
Uitspraak (fonetisch)
/kɔnfʀɔnˈteːʀən/ (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: con-fron-te-ren
Synoniemen
- onder ogen zien
- uitdagen
- ter verantwoording roepen
Woorden die beginnen of eindigen met "confronteren"
- confronterend
- geconfronteerd
- confronteren
Etymologie
Ontleend aan het Latijnse 'confrontare', wat 'tegenover stellen' betekent.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent 'confronteren' in het Engels?
Het Engelse equivalent van 'confronteren' is 'to confront'. - Is confronteren altijd een negatieve handeling?
Niet noodzakelijk; het kan ook constructief zijn, zoals in het geval van problematische situaties die opgelost moeten worden. - Wat is het verschil tussen 'confronteren' en 'accuseren'?
'Confronteren' is iemand ertoe brengen iets onder ogen te zien, terwijl 'accuseren' betekent dat je iemand beschuldigt van een misstap of fout. - Kan 'confronteren' in een juridische context worden gebruikt?
Ja, het kan worden gebruikt om te verwijzen naar het presenteren van bewijs of beschuldigingen aan een gedaagde in een rechtszaak. - Is er een zachtzinnigere manier om iemand te confronteren?
Ja, het is mogelijk om iemand op een tactvolle en gevoelige manier te confronteren, afhankelijk van de situatie en het doel.