expatriatie

Betekenis expatriatie

Het proces waarbij een persoon vrijwillig zijn of haar geboorteland verlaat om in een ander land te wonen of te werken.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met expatriatie

Na zijn expatriatie naar Frankrijk heeft hij zich daar voorgoed gevestigd.

Uitspraak (fonetisch)

/ɛks.paˈtri.a͜tsi/ (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: ex-pa-tri-a-tie

Synoniemen

  • emigratie
  • uitwijking
  • verhuizing

Woorden die beginnen of eindigen met "expatriatie"

  • expatriëren
  • expatriëring
  • expatriate

Etymologie

Afgeleid van het Latijnse 'expatriatus', wat 'uit het vaderland verbannen' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen expatriatie en emigratie?
    Emigratie is het proces van permanent verhuizen naar een ander land, terwijl expatriatie vaak tijdelijk is en betrekking heeft op werk in het buitenland.
  • Moet je een speciale vergunning hebben voor expatriatie?
    Dat hangt af van het land waar je naartoe verhuist. Veel landen vereisen een werkvisum of verblijfsvergunning voor expatriates.
  • Is expatriatie een permanent proces?
    Niet noodzakelijk; veel expatriates keren na verloop van tijd terug naar hun geboorteland.
  • Zijn er specifieke organisaties die helpen bij expatriatie?
    Ja, er zijn bureaus en diensten die gespecialiseerd zijn in het helpen van mensen bij het verhuizen naar en werken in het buitenland.
  • Hoe prepareer ik me het beste op expatriatie?
    Het is belangrijk om onderzoek te doen naar de bestemming, praktische zaken zoals visa en huisvesting te regelen en je cultureel voor te bereiden op het leven in een ander land.