tinde
Betekenis tinde
Tinde is een verouderde aanduiding voor de tiende belasting of heffing, vaak in de context van tienden in de landbouw of kerkelijke bijdragen.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met tinde
In de middeleeuwen moesten boeren een tinde van hun oogst aan de kerk afstaan.
Uitspraak (fonetisch)
ˈtɪndə (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: tin-de
Synoniemen
- tiende
- belasting
- heffing
Woorden die beginnen of eindigen met "tinde"
- tindebijdrage
- tinderecht
- achtertinde
Etymologie
Het woord 'tinde' stamt af van het Oudhoogduitse woord 'zehanto', dat verwant is aan het Nederlandse woord 'tiende', verwijzend naar een tiende deel dat als belasting werd gegeven.
Veelgestelde vragen
- Wordt 'tinde' nog steeds gebruikt in het moderne Nederlands?
Nee, 'tinde' wordt tegenwoordig zelden gebruikt en komt vooral voor in historische contexten. - Wat is het verschil tussen 'tinde' en 'tiende'?
Beide woorden verwijzen naar hetzelfde concept van een tiende deel, maar 'tinde' is een verouderde vorm van 'tiende'. - Werd 'tinde' alleen in Nederland gebruikt?
Het concept van een tiende belasting was wijdverbreid in Europa, maar de term 'tinde' wordt voornamelijk in oude Nederlandse en Vlaamse teksten aangetroffen. - Is 'tinde' hetzelfde als 'thine' in het Engels?
Hoewel ze beide verwijzen naar een tiende deel, worden 'tinde' en 'thine' anders gebruikt en zijn ze etymologisch niet direct verwant. - Zijn er moderne belastingen die vergelijkbaar zijn met 'tinde'?
Hoewel er geen directe equivalenten zijn, herinnert het concept van een tiende belasting aan bepaalde verhoudings- of omzetbelastingen in de moderne tijd.