waterkant
Betekenis waterkant
De oever of rand van een stuk water, zoals een rivier, meer of kanaal.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met waterkant
Ze liep rustig langs de waterkant om van het uitzicht te genieten.
Uitspraak (fonetisch)
ˈʋaː.tər.kɑnt (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: wa-ter-kant
Synoniemen
- oever
- kust
- waterzijde
Woorden die beginnen of eindigen met "waterkant"
- waterkantje
- waterkantpad
- scheepswaterkant
Etymologie
Het woord 'waterkant' is ontstaan uit de samenstelling van 'water', dat lijfvloeistof aanduidt, en 'kant', dat referereert aan een rand of grens.
Veelgestelde vragen
- Is waterkant hetzelfde als oever?
Ja, 'waterkant' en 'oever' worden vaak door elkaar gebruikt, maar 'waterkant' is specifieker voor de rand van het water. - Wordt waterkant veel gebruikt in spreektaal?
Ja, het is een vrij gangbaar woord en wordt vaak gebruikt als men refereert aan de rand van rivieren en meren. - Wat is het belang van een waterkant?
Waterkanten zijn belangrijk voor ecologische systemen en recreatie, en bieden leefruimte voor diverse planten en dieren. - Kan 'waterkant' ook een stedelijk gebied beschrijven?
Ja, 'waterkant' kan ook verwijzen naar een stedelijk gebied dat grenst aan water, vaak een populaire plek voor horeca en recreatie. - Zijn er andere woorden voor 'waterkant' in verschillende dialecten?
In sommige dialecten worden termen als 'oester' of 'wal' gebruikt, afhankelijk van de regio.